O wat is het fijn geen serveerster meer te zijn!

Ik weet niet waarom maar ik moest vandaag terug denken aan mijn tijd als serveerster. Ik heb twee maanden bij het AC restaurant te Meerkerk gewerkt. Ik heb smerige tandenstokers van de grond geraapt, ik heb me laten fotograferen door brunch-touristen/terroristen en me af laten snauwen door ene Marjan die nog dommer dan een brownie is. Ik heb me laten hersenspoelen door Frans Bauer, dat ze maar al te graag draaiden als ik de tafels moest denken (In mijn eentje) ''Want je bent zo zoet als chocolade, marsepein.'' Brr als ik eraan terug denk, ben ik blij dat ik ontslag heb genomen. Nog een bus vol met jammerende Japanners had ik niet overleefd. Die zijn het ergste weet je. Die pakken van elk bord wat, maken het open, gooien het door elkaar, maar eten het vervolgens niet op. Zo is het vreselijk om des ochtends om acht uur te moeten beginnen en die ranzige zooi op te moeten ruimen. (8 uur beginnen betekent 7 uur weg) Nog erger buiten het AC-mantelpakje vond ik de mensen aan wie ik moest gehoorzamen. Die vreselijke frans bauer fans, het gros van de maatschappij, de mannen met oorbellen in hun oren, de vrouwen met snorren en de kinderen met gigantische vetrollen op hun negende. Je weet wel de proto types 'vreselijk'. Of ik ook leuke herinneringen aan het AC heb? Joah, wel een paar. De muffins die ik weleens ontvreemd heb, zijn bijvoorbeeld de lekkerste van Gorinchem en omgeving en het is pas echt grappig als je weet wat de mensen echt eten...