Schoenen!

Iedereen die weet hoeveel schoenen ik heb, zou misschien zeggen dat ik een lichte obsessie met schoenen heb. Natuurlijk hoor je mij dat stellig ontkennen,want ik houd nu eenmaal niet van het woord obsessie, toch is het misschien zo dat ik wat meer met schoenen heb dan de gemiddelde meid. Ik vind het fijn om mooie schoenen te dragen, het liefst zo elegant mogelijk met een mooie hak. Ik houd niet van platte schoenen en al helemaal niet van afgetrapte gympies. Ook bij jongens vind ik schoenen tot een zekere hoogte belangrijk. Je kunt aan de schoenen die hij draagt direct zijn stijl aflezen. Zo kijk ik tegenwoordig eerst naar zijn schoenen en dan naar de rest, als ik zijn schoenen niet oke vind, kan hij het vergeten!

Mijn harde schoenenoordeel lijkt vaak waar te zijn:
De afgetrapte gympies is meestal wat minder intelligent en wat ordinair (en houdt van voetbal!)
Een te mooie zwarte schoen is een player,
De all-star vindt zichzelf erg hip en zijn wat onvolwassen,
De kisten en lelijke (cowboy) laarzen zijn de alternatieven,
De instapper is de wannebe belangrijk
en degene met een mooie nette schoen, het liefst met veters is mijn type!

Natuurlijk heb je allerlei tussenvormen, maar die worden apart beoordeeld. Ik wil nog weleens mijn oog toeknijpen en denken ach die instappers kunnen nog wel, dat minderwaardigheidscomplex slaan we er wel uit, maar afgetrapte gympies en slik laarzen en of gespen! Neen, dat zijn de jongens die gaan winkelen met mamma en of houden van voetbal! Dat kan in deze tijd toch echt niet meer! Waar ik naar op zoek ben, is de zelfstandige schoen, eentje die weet wat hij wil, een echte man is en dat uitstraalt. Ik houd van stijl en niet van een schoen die onder de modder zit,zich laat aftrappen op het grasveld, ik houd niet van de agressieve schoen die je schenen kapot kan trappen, neen geef mij maar een betrouwbare schoen.

Kan de schoen liegen? Ik neem aan van wel, je hebt natuurlijk altijd de uitzondering die de regel bevestigd en de manipulatieve schoen. Om daar doorheen te kijken, is het belangrijk de jongen verder te onderzoeken. Ik stel dan meestal de voetbal-vraag: Houd je van voetbal? Ja? Oke, ik moet gaan. Neen? Mooi, punt gescoord. Of : kook je weleens voor jezelf? Een overtuigd ja antwoord is natuurlijk geweldig, een ja met niet gare aardappels en rauw vlees is nog beter en een nee, de magnetron doet al het werk is een I've got to go answer.

Je moet geen genoegen nemen met minder, ga alleen voor mooie schoenen die bij je passen. Probeer desnoods 100 paar, loop een rondje met ze, test ze uit en als ze niet bevallen, dump je ze in de daarvoor bestemde container,altijd iemand die wel tevreden is met jouw afdankertje. Maar pas op, gooi geen oude schoenen weg voor je nieuwe hebt ;)

Elleanoir

Verliefd?

Wat is verliefd zijn en wanneer ben je verliefd? Voor mij een groot raadsel, ik zeg altijd dat ik te nuchter ben om verliefd te worden, maar als je er vanuit gaat dat verliefd zijn puur een chemisch proces is, dan kan zelfs een nuchter persoon er niks aandoen als hij of zij verliefd wordt. De conclusie hieruit kan dus zijn dat ik nooit echt verliefd ben geweest. Natuurlijk vind ik iemand weleens leuk leuk, maar ik heb nooit last van concentratie problemen en vliegende insecten in mijn buik. Ook ben ik het liefst rationeel ingesteld, niks gejank en gezwijmel, puur naar de feiten kijken. Maak ik kans bij hem, ja oder nein en hoe ga ik hem toch krijgen. Niks urenlang analyseren. Ik neem het meeste wat een jongen zegt of smst maar zo letterlijk en direct mogelijk. Jongens doen niet aan cryptogrammen en daarbij is het vaak onmogelijk iemand te doorgronden. De menselijke geest is zo complex dat je beter niet je hoofd erover kunt breken. En als er dan toch onduidelijkheid is, kun je beter aan desbetreffende persoon voor opheldering vragen. Nee, ik begrijp heel dat gekeutel proces om twee verliefde mensen niet. Ik vind je leuk, oh jij mij niet, geen hand vol maar een land vol. NEXT BITTE. Ik vind jou ook leuk, mooi,dansen? Wat is er nu duidelijker en simpeler dan dat? Ik begrijp wel vaker het omheengedraai van mensen niet. Ze maken alles onnodig ingewikkeld en wat is er nou fijner dan 100% duidelijkheid? Misschien dat veel mensen dat niet aan kunnen,of dat de romantische geesten onder ons het juist fijn vinden om alles zo omslachtig mogelijk te doen. Waarschijnlijk ben ik gewoon te rationeel en zie ik de lol van het verliefde gedraai niet in en laat ik dat ook bij mezelf niet toe, of ben ik gewoon nog niet een ware tegengekomen. Volgens mijn theorie is er voor iedere fase van je leven een 'ware'. Dus die van mij moet maar opschieten.