We kennen ze allemaal, de zogenaamd volwassen personen. En dan bedoel ik niet de' echte' volwassene als in 21 jaar en ouder. Ik heb het over de mensen onder de 21 die zichzelf zooo volwassen voelen en bij wijze van spreke de puberteit hebben overgeslagen. Deze personen kun je gemakkelijk herkennen aan de volgende uitspraken :
-Oh, wat gedraagt hij/zij zich kinderachtig.
-Ik ben zo volwassen al!
-Ik ben helemaal geen puber (meer)
-Ik zie heus wel dat er wat met je aan de hand is
-Met mij kun je altijd praten, ik begrijp je wel.
-Ik heb zoveel mensenkennis
Een leuk kenmerk van deze personen is dat ze 'opvallen' door bijvoorbeeld extreme kledingsstijl. Zo loopt de een graag in wijde boeren rokken en de ander in iets anders opvallends, bijvoorbeeld een extreem chagrijnig hoofd. Het vervelende van deze personen is dat ze je analyseren, tenminste ze denken dat ze dat doen. Ze zitten je van top tot teen te bestuderen en kijken je zeer indringend aan. Ze doen verder alsof ze beter zijn dan de rest van hun leeftijdsgenoten en of ze boven hun leeftijdsgenoten staan. Zo zal een 'volwassen' persoon van 16 natuurlijk niet een rotgeintje uithalen, want dat is zoo kinderachtig! Hoe om te gaan met zo'n volwassen persoon? Het beste dat je kunt doen is de 'volwassen' uitspattingen van die persoon negeren en je bedenken dat die persoon juist nog in de puberteit zit en dat jij er in feite boven staat. Daarbij is het vooral fijn je af te reageren door sarcastische opmerkingen te plaatsen waardoor het arme kinder-hartje van slag raakt. Want onthoud, eigenlijk zijn de 'volwassene' degene met een kwetsbaar kinder hartje en nog lang niet echt volwassen. (niet in leeftijd en niet ins hoofd)
Thursday, February 24, 2005
Subscribe to:
Posts (Atom)
