Stelletje asociale primaten!

Dat sommige mensen nu eenmaal geen fatsoen hebben,blijkt hier maar weer uit. Het is half acht in de morgen op goede vrijdag, iedereen slaapt nog, maar wordt op zeer brute wijze gewekt ,namelijkdoor een ongelovelijk kabaal van penetrerende verschrikkelijke boren in onze aangrenzende muren. Als eerste vraag ik mij af waar die tullbanden het lef vandaan halen om des morgens om half acht te beginnen met heftig lawaai maken en ten tweede vraag ik mij af waar het fatsoen gebleven is om even aan te kondigen dat zij de hele dag lawaai zullen maken en pas op zullen houden als hun huis omgebouwd is tot een moskee, aldus meneer met de groene tulband. Ik ben nu in zo'n half slaperige toestand, dat ik die mensen het liefst een boor in hun hoofd wil steken, zodat ze de pijn voelen die de geluidsgolven in mijn hoofd aanrichten, zodat ze begrijpen dat wij fatsoenlijke mensen niet om half acht beginnen met het afbreken van een huis en dat ze door hebben dat ze maar beter kunnen verhuizen,want het komt nu nooit meer goed natuurlijk! Nooit zullen ze mijn respect verdienen, het is over, de zogenaamd eerste indruk van die malloten is een agressieve tulband die je early in the morning uit je droom komt halen en je naar het leven staat met angstige geluiden. Ik zeg veroordeeld tot levenslang boren in een muur die nooit doorboord raakt op een onbewoond eiland waar ze zich gemakkelijk van kant kunnen maken als ze er niet meer tegen kunnen. Beetje inlevingsvermogen moeten ze kweken, stelletje asociale primaten.