Verdorven Liefde

Zij met rozen om haar mond
Zult u het minst vertrouwen
Want wanneer de ogen slapen
Zullen de doornen van haar
Weermoedige geest u pijnigen
Terwijl ze u beademen met liefde

Bevrijd u van de zoete geur
Van gebonden verliefdheid
En laat uw ogen spreken
Opdat de verdorde rozen
Die de verkeerde verlangens koesteren
Begraven zullen worden in
De tuin van uw hart