Surrogaat Zon

We hebben maar 1 zon en om nu te zeggen dat we daar zuinig op zijn is wat vreemd uitgedrukt. We mogen echter wel stellen dat we dankbaar zijn voor de periodieke verlichting die het brengt in ons leven. Ze geeft je een mooi kleurtje, laat je puisten verdwijnen en je voelt je op zijn minst gelukkiger dan wanneer je een enthousiast hoosbui op je donder krijgt. Tegenwoordig is alles nep, nepborsten, neplippen en nepwimpers, waarom geen surrogaat zon voor als we ons rot voelen?
Lange leve de zonnebank.

Ego-hoeren en Zeurpieten

Het is je wellicht opgevallen dat de eindexamens al een week bezig zijn. Natuurlijk gaat dit nooit voorbij zonder wanhoopskreten,klachten en zelfdmoordneigingen,maar daar heet het nu eenmaal examen voor. Veel mensen zijn bang opgehangen te worden, aan de schandpaal genageld te worden of erger... te zakken. Ten eerste vraag ik mij af wat die mensen de vorige zes jaar gedaan hebben, het eindexamen is namelijk zo gemaakt dat een gemiddelde vwo leerling een mooie voldoende moet halen en ten tweede roep ik op alsjeblieft niet zo te stressen,dat heeft immers geen enkele zin en buiten het feit dat jij je wellicht ellendig voelt, maak je andere mensen met je stressige-look chagrijnig. Het zou dus absoluut niet egoistisch zijn als je een spuit heroine in je pootje zou steken zodat je rustig zou worden. Normale mensen nemen een valeriaantje,sigaret of een joint. Whatever you like, zolang je je maar inhoudt.

Martialis, wat een tijd was dat!

Hangend boven Livius, denk ik aan die tijd toen latijn nog leuk was. Martialis, met zijn musje, zijn meisje en taferelen in de steeg, die kerel wist er wel wat over te schrijven. Leuke gedichtjes, gevat en vol stijlfiguren.. Ja dat is toch heel wat anders dan die zogenaamd, romige livius. Ik word gek van zijn volzinnen van 12 regels lang en zijn verhalen zijn op zijn zachtst gezegd, minder interessant. VROEGAH.. zucht

Lugete, o Veneres Cupidinesque,
et quantum est hominum venustiorum:
passer mortuus est meae puellae,
passer, deliciae meae puellae,
quem plus illa oculis suis amabat.
nam mellitus erat suamque norat
ipsam tam bene quam puella matrem,
nec sese a gremio illius movebat,
sed circumsiliens modo huc modo illuc
ad solam dominam usque pipiabat.
qui nunc it per iter tenebricosum
illuc, unde negant redire quemquam.
at vobis male sit, malae tenebrae
Orci, quae omnia bella devoratis:
tam bellum mihi passerem abstulistis
o factum male! o miselle passer!
tua nunc opera meae puellae
flendo turgiduli rubent ocelli.

Treurt, o krachten van Venus en Cupido,
en zo veel als er is van mensen die liefdevol zijn:
de mus van mijn meisje is dood,
de mus, de lieveling van mijn meisje,
waarvan zij meer hield dan van haar eigen ogen -
want hij was 't allerliefst en hij kende
zijn meesteres zo goed als het meisje d'r moeder,
en hij bewoog zichzelf niet van haar schoot,
maar rondhuppelend nu eens hierheen dan weer daarheen,
piepte hij onafgebroken alleen tot zijn meesteres:
en hij gaat nu over een duistere weg
daarheen, waarvandaan ze ontkennen dat iemand terugkomt.
Maar moge 't jullie slecht vergaan, akelige duisternis
van Hades, die al 't mooie verslindt:
Zo een mooie mus hebben jullie van mij ontnomen!
O onheil, o ongelukkige mus!
Door jouw schuld zijn de gezwollen oogjes van mijn meisje
rood door 't huilen!

Het leven is een zure bom..

Als ware het leven een pot zure bommen, Als ware de nasmaak van het leven net zo zuur als de vloeistof die zich samen met de augurken in de pot bevindt, zou ik mij maarliefst vier keer bedenken voor ik een gaatje in het deksel zou boren, ik ben immers niet krachtig genoeg om het deksel in 1x van de pot te verwijderen, en de zure bommen los te laten in de grote boze mensen wereld, waar ze vast en zeker hun weg vinden naar het darmkanaal van een willekeurig persoon en daar vernietigend te werk gaan. Onderschat de werking niet van een onschuldig ogend groen komkommertje, wees altijd op je hoede als er eentje naar je toe komt. Zelfde verhaal met labiele mensen, die vind je helaas niet in een pot,maar die zijn overal. Je buurman, je collega, je vriend(in). Ze zuigen de energie uit je zonder zich er schijnheilig druk over te maken, want wat maakt het uit, zij hebben je nodig, staan op instorten, liggen op het spoor en wachten tot de trein voorbij komt en ze tot stukjes rijdt, of niet? Nee, liever wachten tot jij ze van het spoor haalt en zelf haast overreden wordt door de trein. Nog altijd liever jij dan zij. En dat is wat me ongelovelijk stoort aan deze mensen, ze zijn niet echt zielig, ze lijken te lijden aan Weltschmerz en dat moet jij, onschuldig sociaal persoon, belijden. Er is een verschil tussen vrienden,voor wie je bij wijze van spreke nog als matras fungeert en tussen de oppervlakkige vriendschap of liever gezegd de vriendschap die van een kant komt: jouw kant. Dat soort vrienden herken je snel genoeg, als jij ze nodig hebt, zijn ze er namelijk niet. En zeer aanwezig: het hoge ikbenzielig-helpmij gehalte. Ik kan maar 1 ding zeggen, vijl die smerige tandjes van ze af, zodat ze in ieder geval geen bloed meer kunnen zuigen en laat ze lekker in hun sop gaar koken, zou ze goed doen.

Ik hou van je

Weet je lief, ik denk dat ik stiekem toch al wel een beetje van je hou, begrijp je :) Hoe lastig is het om te zeggen: "ik hou van je " en wat betekent dat dan? Ik vind het moeilijk te zeggen tegen iemand dat ik van hem/haar houd. Want wat betekent houden van eigenlijk en hoe wordt het geinterpreteerd? Sommige mensen gooien je ermee om de oren, IK HOU VAN JE, voor nu voor vandaag voor altijd! Maar volgende week van iemand anders! Als dat de definitie van houden van is, houd ik alleen van mijn MONA chocola mouse na het avondeten. Natuurlijk houd je van je familie, selbstverstandlich. Ook houd je van vrienden en misschien wel meer dan je zelf wil toegeven. Is het puur platonisch? Of toch meer en hoe breng je dat? I love you, Je t'aime, het komt allemaal op hetzelfde neer, toch krijg ik eerder een engelse 'verwensing'over mijn lippen dan het doodnormale ik hou van je. En wanneer zeg je dat, na 2 maanden verkering, 1 week knipperlicht of in de huwelijksnacht? Ik Hou van je wordt te vaak misbruikt, het lijkt een gewoonte te worden, als je vriendje niet elke dag tegen je zegt dat hij nog steeds van je houdt, zoja niet meer, word je onzeker en vraag je je af wat er aan de hand is. Natuurlijk moet hij het als eerste zeggen,zodat je écht weet dat hij van je houdt. De fancy beweert zelfs, dat jongens ikhouvanje misbruiken om een meisje het bed in te praten, dit werkt natuurlijk alleen bij de naieve meiden die denken dat als iemand ik hou van je zegt ook daadwerkelijk enorm veel om je geeft, mijns inziens is ik hou van je een indicatie voor het gevoel dat je voor iemand hebt, als je het goed gebruikt tenminste: Ik ben gek op je. Andere denken waarschijnlijk dat het hoort,als je wat met iemand hebt,moet je minstens drie keer op een dag ik hou van je zeggen. Zo gaat de betekenis ervan verloren, ik vind dat iemand dat moet opbouwen. Ik verpand mijn hart niet zomaar aan iemand, zonder te weten dat hij er goed voor zal zorgen en ik hou van je verdient niet iedereen te horen, al was het alleen maar om te laten zien dat je echt om iemand geeft door niet gelijk (onrealistisch) met ik hou van je te smijten. Hoe langer het duurt, hoe meer bijzonder het is en gewaardeerd wordt. Zeg het ook niet te vaak, maar net vaak genoeg zodat iemand weet dat je nog steeds gek op hem of haar bent en het ook echt meent.

Sporten

Ik kan de wereld aan, ik spring over de dom, zwem de noordzee over en doe nog meer absurde dingen. In gedachte dan. Want hoe zou een van deze dingen ooit mogelijk zijn als je eigenlijk heel niet atletisch bent en niet echt van zwemmen houdt, behalve dan tijdens het huisvrouwen-zwemuurtje omdat je dan in ieder geval de slankste bent. Je uithoudingsvermogen is niet wat het hoort te zijn, kom je achter als je weer eens mee gymt, zelfs poweryoga is teveel voor je. De zongroet, 6x achter elkaar, variaties op de zongroet incluis, je hoofd tolt op je romp en je besluit dat het nodig is of te stoppen met roken wat je eigenlijk niet doet, maar je moeder wel, of je besluit dat je nodig eens echt moet gaan sporten. Maar je kan het gewoon echt niet opbrengen, wat voor sport zou je moeten doen dan... Teamsport? hmm.. neh, tae bo... pff mijn armen en benen vallen er nu al af van vermoeidheid en zo kan ik nog hele hekeldichten houden op allerlei andere soorten sport. Beter word je gewoon helemaal niet te dik, zodat je nooit hoeft te gaan sporten. Becel light en niet teveel chocola als je verdrietig bent, moet kunnen toch... Ohja, wist je dat sporten slecht voor je is, als je het teveel doet dan ennu.. laten we eerlijk zijn er zijn genoeg andere manieren waarmee je calorieen verbrandt en spieren traint het zogenaamde 'sporten' en kost ook nog eens geen geld. Op de fiets naar oma,voor als je geen geld voor de trein hebt, lopen naar school omdat je te lui bent je fiets naar de fietsenmaker te brengen, bijna te laat op het station, dus dan maar rennen. En zoals net genoemd, over de dom springen, een kanaal over zwemmen, de wereld aankunnen, wat vaker stofzuigen en de badkamer dwijlen. Succes